40 etkileşimli dersle sistem tasarımını öğrenin. Yük dengeleme, önbellek ve veritabanlarını keşfedin; bir URL kısaltıcı, akış ve sohbet sistemi tasarlayın.
TCP ve TLS üzerinden ilk ziyarette tarayıcı alan adını çözümler, güvenli bir bağlantı açar ve HTTP isteği gönderir. Ardından sunucunun yanıtını ekrana yansıtır.
Ağlar yönlendirmeyi ada göre değil, sayısal IP adresine göre yapar. Bu yüzden tarayıcı önce bir DNS çözümleyicisine sorar: shop.example nerede?
Yanıt (203.0.113.7) yaklaşık 20 ms’de döner.
Şimdi tarayıcı 203.0.113.7 adresine bir bağlantı açar. TCP el sıkışması konuşmayı kararlaştırır; TLS el sıkışması şifrelemeyi kurar. Her biri bir gidiş-dönüş gerektirir.
Burada bir gidiş-dönüş 30 ms sürüyor, yani bağlanmak, sayfanın tek bir baytı bile istenmeden önce 60 ms tutuyor.
Açık bağlantı üzerinden tarayıcı GET /products gönderir. Sunucu onu ayrıştırır, oturumu kontrol eder ve senin kodunu çalıştırır.
Bu bir gidiş-dönüş daha ve ~10 ms sunucu işi demektir.
Ürünler web sunucusunda değil, bir veritabanında durur. Sunucu bir sorgu gönderir ve satırların dönmesini bekler.
Bir isteğin tüm yolu gidişini ve yanıtın tüm yolu dönüşünü izle.
Sunucu satırları HTML’e çevirip geri gönderir; indirmek 20 ms daha sürer. Tarayıcı sayfayı, Enter’a bastıktan 155 ms sonra çizer.
Sonra sayfadaki görselleri ve stil dosyalarını fark eder ve yeni istekler gönderir. Açık bağlantıyı yeniden kullanmak onları el sıkışmadan kurtarır.
Bir sayfa yüklemesini adım adım izle ve zamanın gerçekte nereye gittiğini bul.
Hız hakkında iki soru ve yoğun sunucuların neden dolmadan önce yavaşladığı.
Bir ürün fikrini, bir peçeteye sığan hesaplarla sunuculara ve terabaytlara dönüştür.
Tek sunucun eriyor. Daha büyüğünü mü alırsın, yoksa daha fazlasını mı?
Birçok sunucu için tek bir giriş kapısı ve hangi isteğin kime gideceğinin kuralları.
Sonraki isteğin neden her sunucuda çalışması gerektiği ve durumun bunun yerine nereye gittiği.
İnsanların en çok sorduğu yanıtları veritabanından çok daha hızlı bir yerde tut.
Herkesin indirdiği şeyleri kullanıcılarına yakın sunuculara kopyala ve ışık hızıyla savaşmayı bırak.
Tablolar, belgeler ya da düz anahtarlar: her veritabanı türünün neyde iyi olduğu ve neden vazgeçtiği.
Aynı sorgu neden iki saniye ya da iki milisaniye sürebilir.
Bir veritabanının yazmanla gerçekte ne yaptığı ve neden kimilerinin okuma, kimilerinin yazma için yapıldığı.
Veritabanının kopyalarını birkaç makinede tutun: daha fazla okuma ve hayatta kalmak için.
Veri ya da yazmalar tek makineye sığmaz olduğunda, onları birçok makineye bölün.
Sunucu ekleyin ya da çıkarın, verinin yalnızca ince bir dilimini taşıyın.
Her satıra başka kimsenin asla kullanmayacağı bir ad vermek: herkesin kuyruğa girdiği tek bir sayaç olmadan.
Ağ bölündüğünde, verinizin kopyaları doğru olmakla erişilebilir olmak arasında seçim yapmak zorundadır.
Bir grup sunucu, bazılarına ulaşılamasa bile tek bir lider ve tek bir geçmiş üzerinde nasıl anlaşır.
İki kişi, tek koltuk, aynı milisaniye. Veritabanları eşzamanlı değişiklikleri nasıl doğru tutar.
Fotoğraflar ve videolar veritabanınıza ait değildir: onun yerine nereye gittikleri, oraya nasıl ulaşıp geri döndükleri.
Programların birbirinden bir şey istemesinin üç yolu ve her birinin 4G’deki bir telefona maliyeti.
Hemen yanıt verin, yavaş işi sonra yapın ve yolda asla bir işi kaybetmeyin.
Bir şeyin olduğunu duyurun ve ilgilenen herkes tepki versin; kimse beklemeden.
Sunucu bir şey olduğunu size nasıl söyler: sohbet, canlı skorlar, bildirimler.
Her şey er geç bozulur. Hiçbir tek arıza sizi çökertmesin diye tasarlayın.
Her istemciye adil bir bütçe verin ki kontrolden çıkmış tek bir betik herkesi çökertmesin.
Zorlanan bir servisi güvenle çağırmak: zamanında vazgeçin, dikkatle yeniden deneyin ve ne zaman duracağınızı bilin.
Metrikler, loglar ve izler: neyin yanlış gittiğini, nerede ve neden olduğunu hızla bulmanın yolu.
Tek bir kod tabanı mı, çok sayıda servis mi? Her biri size ne kazandırır, neye mal olur ve birinden diğerine nasıl geçilir.
Örnekler gelip giderken servisler birbirini nasıl bulur; dışarıdaki herkes için de tek bir giriş kapısı.
Tek eylem, birkaç servis, birkaç veritabanı: tek büyük bir işlem olmadan ya hep ya hiç nasıl korunur.
Milyarlarca olayı işlemek: gece büyük partiler halinde ya da geldikçe sürekli olarak.
Birinin kim olduğunu kanıtlamak; parolasının sızmasının sebebi olmadan.
Birinin kim olduğunu bilmek, neyi görebileceğini ya da yapabileceğini söylemez. Bunu her yerde kontrol etmek.
Ağdaki ve diskteki verileri, servislerinizin kullandığı anahtarları ve parolaları korumak.
Bir değişikliğin güvenli olduğunu kullanıcılardan önce bilmek: mantık için hızlı testler, gerisi için birkaç yavaş test.
Her değişikliği üretime hızlı ve güvenle çıkarmak, ve aynı hızla geri almak.
Aynı sistemi iki yakınlaştırma düzeyinde görmek: servislerin haritası ve bunlardan birinin içi.
Uçtan uca ilk tasarım: tek satırlık bir istekten milyarlarca yönlendirme sunan bir sisteme.
Takip ettiğiniz herkesin gönderileri, 200 ms’de, ve işin ne zaman yapılacağı sorusu.
Yirmi milyon açık bağlantı ve bir söz: her mesaj ulaşır, sırayla, tam bir kez.